Martılara Sordum Seni
Deniz kenarındaki evimde
martı çığlıkları ile uyanırdım her sabah
Sana olan aşkıma ilk onlar şahittirler
Sana dair ne varsa
ilk onlar vardı yanımda
Onlar benim sırrıma ortak oldular.
Bir gün dedim bir martının gözyaşını akarken görürsen
Sevdiğim...
Bil ki o an o martı kaybolmuştur en derin sularda
Bil ki o an ben yokum hayatında...
Çünkü martı gözlüm..
Martılar gözyaşından yaratılmıştır.
Bir sabah martılar acı çığlıklar atınca
Yâr, birden sen düştün yüreğime
Pencere önünde bir martı belirdi aniden
Ve ağlıyordu...
Öleceğine değil, ayrılığımıza..
Ölüm, sana kavuşmak için tek yol olunca,
Ağlayan bir martı daha belirdi yanımda...
Belki de martı gözlüm..
Sen hiç olmadın hayatımda..
Sen hiç yoktun yanımda...
NF POEM -- 7/2/2006 --
